Al 47 jaar loop ik op deze aardbol rond als een rasechte Belg. Al moet ik bekennen dat de Nederlandse invloeden steeds in grotere mate mijn taal, mijn doen en denken beïnvloeden. Mijn Nederlands Limburgse grootmoeder, mijn Noord-Hollandse lieve echtgenote, mijn woning in Blegië aan de Nederlandse grens, mijn werkgever uit Hoofddorp, mijn contacten met alle managers en medewerkers uit de Nederlandse bedrijven. Een bijna complete inburgering. Het komt allemaal goed. Zeker en vast...
In deze column wil ik enkele bijzondere verschillen in het licht zetten tussen België en Nederland. En dan wil ik het niet hebben over de verschillen in taal, in huizen, onze wegen en de bewegwijzering. Ik wil wel even stilstaan bij een aantal opmerkelijke verschillen op het gebied van eten en drinken.
We leven nu in economische goede tijden. Maar enkele jaren geleden waren de tijden iets minder rooskleurig. Aan een Belg zal je in zijn eet- en drinkgedrag niet merken dat het onzekere tijden zijn. Ook in de magere jaren bezoekt hij frequent zijn favoriete restaurants en in de bedrijfskantine gaat hij voor zijn warme lunch. Een Nederlander vertaalt een onzekere tijd onmiddellijk in anders eten en drinken. Naast nog meer prijsbewust inkopen, zal hij in de bedrijfskantine er voor kiezen zijn eigen broodtrommeltje van huis mee te nemen. Ook komt het restaurantbezoek op een lagere prioriteit... Cijfers uit beide landen uit de bedrijfscatering en de (snel)wegrestaurants waren een bewijs voor dit vermoeden.
Nu we het hebben over onze lunchgewoonten, merk je dat het verre zuiden echt begint aan de Belgische grens. Tijdens bedrijfsseminars is een drie-gangen lunch, inclusief een rode of witte wijn, een essentieel onderdeel van het programma, de tevredenheid en motivatie van de deelnemers. Dit verklaart misschien mijn licht omhooggeschoten BMI. De traditionele broodmaaltijd met melk of karnemelk blijft voor mij nog steeds even wennen. Voor de gemiddelde Belg, op visite in Nederland is het een absolute verrassing of gruwel...
De visie op creativiteit en ondernemerschap in eten en drinken is in beide landen ook fundamenteel verschillend. Waar België nog met een vrij conservatieve blik de keukentradities in ere probeert te houden, merk je een enorme inhaalbeweging in Nederland in kwaliteit in de betere restaurants. België stagneert en verliest zelfs de befaamde Michelin-sterren, Nederland weet de laatste jaren elke keer opnieuw weer te verrassen.
Ook de gemiddelde werknemer in de Belgische en Nederlandse horeca staat op een andere manier in zijn bedrijf. De Belg spreekt je nog steeds aan met U, ziet zijn leidinggevende nog echt als zijn baas en zal zijn echte mening voornamelijk geven in de wandelgangen en toiletten. De Belg is nog steeds verbaast over de grote bek van de Nederlander. Een Nederlander zal voor datgene gaan, waar hij op zijn minst enige inspraak heeft over gehad. De kracht van het poldermodel. Het vertaalt zich in inbreng en betrokkenheid met het gevaar dat het doorschiet naar betweterigheid en bemoeizucht...
Ik ben de absolute mening toegedaan dat we veel van elkaar kunnen leren. De Vlaming is meer welkom in Nederland, dan het omgekeerde. Voor de Nederlanders ligt er een enorm potentieel naar het zuiden van de taalgrens. En die begint echt in België...
Theo Hamaekers
Business Group Manager Hospitaliy & Care
Performance Solutions
theo@performance-solutions.eu
06/55125331
Reacties